Βοτανικός Κήπος

Επιστημονική – Λατινική ονομασία / Είδος: Pachycereus pringlei

Γένος: Pachycereus

Οικογένεια: Cactaceae
Συχνές ονομασίες: Mexican giant cardon, elephant cactus / Παχυκηρεύς.

Τεράστιου μεγέθους και μοναδικής αρχιτεκτονικής είδος κάκτου με τον επονομαζόμενο Cardón Gigante τον μεγαλύτερο καταγεγραμμένο, εκπρόσωπο του είδους, κάκτο να φτάνει σε ύψος περίπου τα 20 μέτρα και διάμετρο τα 5 μέτρα, η διάμετρος του κορμού είναι 2 μέτρα και το βάρος του υπολογίζεται σε αρκετούς τόνους κι ηλικία του να ξεπερνάει τα 200 χρόνια.

Τα κλαδιά του έχουν κιονοειδή μορφή, τριχωτά και διακλαδίζονται πάνω από τον κορμό σε ύψος περίπου 2-3 μέτρων από την επιφάνεια του εδάφους. Έχουν πρασινομπλέ έως σκουροπράσινο χρώμα, τα οποία σταδιακά γίνονται κιτρινοπράσινα. Φέρουν 1-3 κεντρικά αγκάθια μήκους 3 εκ. σε λευκό έως γκρι χρώμα, με πιο σκούρες άκρες κι 7-10 ακτινωτά, ελαφρώς μικρότερα ίδιας απόχρωσης. Το φυτό ανθοφορεί κατά τη διάρκεια της άνοιξης έως τις αρχές του καλοκαιριού με λευκά άνθη, τα οποία ανοίγουν αργά το απόγευμα και παραμένουν ανοικτά μέχρι το μεσημέρι της επόμενης ημέρας. Στη συνέχεια καρποφορεί σχηματίζοντας μαύρους, φρουτώδεις, σφαιροειδείς καρπούς.

Χαρακτηριστικός, για την αναγνώριση του φυτού, είναι ο όρθιος, καλά διαμορφωμένος κορμός του, ο οποίος είναι έντονα διευρυμένος στη βάση του. Μάλιστα στους μεγαλύτερης ηλικίας κάκτους το κατώτερο μέρος του κορμού του αποκτά ένα γκριζωπό φλοιό με ελάχιστες νευρώσεις, ιδιαίτερα πεπλατυμμένο, ο οποίος παρομοιάζεται με το πόδι ενός ελέφαντα, από όπου προκύπτει κι η κοινή ονομασία του φυτού.Τα νεαρά φυτά του είναι λεπτά στη βάση για πολλά χρόνια, αλλά αυξάνουν πολύ σε πάχος μετά το σχηματισμό των διακλαδιζόμενων στελεχών.

Το φυτό συναντάται ως επί το πλείστον κεκλιμένο, δίνοντας την εντύπωση στον παρατηρητή ότι έχει υποστεί έντονη καταπόνηση από τον άνεμο ή από το μεγάλο βάρος του.

Στη λατινική Αμερική, από όπου και κατάγεται ο κάκτος αυτός, οι καρποί του καταναλώνονταν παραδοσιακό ως σε Παρασκευή βασικό τρόφιμο κι σάρκα του κάκτου χρησιμοποιούνταν ως φάρμακο προσδίδοντας της θεραπευτικές ιδιότητες, ενώ ακόμη και τα αποξηραμένα μέρη του χρησιμοποιούνταν στο ψάρεμα ή σε διάφορες κατασκευές, όπως πχ σε φράχτες, σκέπαστρα, δοκάρια κλπ.